[Fic]TaoKacha:Your heart หัวใจดวงนี้ฉันขอนะ1
posted on 08 Nov 2011 10:19 by tamztrd[Fic]:Your heart หัวใจดวงนี้ฉันขอนะ
Main Couple: TaoKacha
Author : Tamz.trd
Chapter 1
ใครกันที่เป็นคนบอกว่า ...ไม่มีใครที่จะอยู่คนเดียวได้ตลอดชีวิต
หึหึ ..น้ำเน่าสิ้นดี ก็แค่มีคนเข้ามายุ่งวุ่นวายกับชีวิตมากขึ้น ใครมันจะไปอยากมี
อยู่ตัวคนเดียวแบบนี้สบายจะตาย คอยดูเถอะนะ
‘คชาคนนี้ ..... จะอยู่คนเดียวให้ดู!”
……………………………………………….
ท่ามกลางกลุ่มนิสิตนักศึกษามากมายใต้อาคารเรียนรวมของมหาวิทยาลัย มีทั้งที่กำลังรีบวิ่งขึ้นไปยังห้องเรียนเพราะ ถึงเวลาเรียนของพวกเขา หรือบางคนที่ยังไม่ถึงเวลาเรียนก็นั่งจับกลุ่มคุยกันไปตามประสาเพื่อนที่มีประเด็นให้คุยกัน แทบจะทุกวัน เหมือนกับเด็กกลุ่มหนึ่งที่กำลังเกิดประเด็นร้อนประจำวันขึ้นมาในขณะนี้
“ฮือๆๆ พวกแก ฉันอกหักว่ะ ไอ้บ้านั่นมันทิ้งฉันไปแล้ว” เสียงแหลมของแพรวาที่กำลังสะอึกสะอื้นเสียใจกับการโดนทิ้งซ้ำแล้วซ้ำเล่าดังขึ้นโดยที่ไม่สนใจสายตาใครทั้งสิ้น
“แล้วมันได้แกไปยังล่ะ?” ต้นเพื่อนในกลุ่มที่นั่งฟังอยู่พูดขึ้นมาหน้านิ่งๆ
“แรงอ่า! เห็นฉันเป็นคนแบบนี้ก็รักนวลสงวนตัวนะย่ะ”
“โอ๊ย แพรวา ถ้างั้นแกก็เลิกร้องเหอะ ตัวก็ยังไม่ได้เสียแล้วกับอิแค่ผู้ชายทิ้งคนเดียวร้องไห้ซะยังกับควายหาย”ต้นตะโกนใส่แพรวาไปด้วยความรำคาญ จะไม่ให้ต้นไม่รำคาญได้ยังไงล่ะ ก็เรื่องแบบนี้ของแพรวาอ่านะ มีรายวันเดี๋ยวรักเดี๋ยวเลิก เขาล่ะเบื่อจะแย่อยู่แล้ว
“แหม ต้น แกก็พูดได้นี่ ไอ้หมีเจมส์มันทั้งรักทั้งประคบประหงมแกซะขนาดนั้น” แพรวาแขวะกลับอย่างอารมณ์เสีย
“เอาเหอะๆ เลิกเถียงกันได้แล้ว แกหันไปสิ มีแต่คนมองเนี่ย อายเขาบ้าง แล้วแพรแกก็หยุดร้องได้แล้ว แค่ถูกทิ้ง ก็ใช้ชีวิตโสดๆบ้างสิว่ะได้ไม่ต้องมานั่งร้องไห้แบบนี้ ฉันเห็นแกเดี๋ยวเลิกๆ ฉันเบื่อ ” คชาเห็นเพื่อนรักทั้งสองยังไม่เลิกเถียงกันเลยรีบห้ามทัพ เพราะเขาสังเกตได้ว่าคนแถวนี้เริ่มมองมาทางกลุ่มของเขามากขึ้น
“ชา ฉันทำไม่ได้หรอกนะ ให้มาใช้ชีวิตคนเดียว ทำทุกอย่างคนเดียว ฉันต้องตายแน่ๆ” แพรวาเถียงขึ้นมาทันทีเพราะคิดว่ามันยากสำหรับเธอจริงๆ
“ทำไม ฉันยังทำได้เลยนะแพร ลองสิว่ะ ลอง” ชาย้ำอีกครั้ง
“ไม่ ยังไงก็ไม่ ฉันทำไม่ได้ ฉันไม่ใช่แกนะที่จะอยู่คนเดียวได้ คนบ้าอะไรว่ะอยู่คนเดียวโดยไม่มีแฟนมาตั้งแต่เกิด”
จึก ... เจ็บครับ คชาเจ็บ หลังจากที่โดนแพรวาพูดเสียดแทงเข้าไปทำให้คชารู้สึกจี๊ดขึ้นมาทันที ก็จะให้ทำอย่างไรล่ะ ในเมื่อเขาไม่อยากมีใคร
เบื่อ ....ที่ต้องคอยเอาใจใครก็ไม่รู้
รำคาญ ....ที่ต้องมานั่งทะเลาะกันกับอิเรื่องไม่เป็นเรื่อง
เศร้า .... กับเวลาที่ต้องมานั่งคิดถึง
ต้องมานั่งร้องไห้ ...เมื่อเลิกกัน เขาเบื่อกิจวัตรแบบนี้ที่สุด
เห็นเพื่อนมาหลายคู่แล้วเดี๋ยวก็ทะเลาะเดี๋ยวก็เลิก สู้ใช้ชีวิตเป็นโสดแบบนี้ดีกว่าเป็นไหนๆ
“คะ..ใครว่าฉันไม่เคยมี!”
“อ้อๆ ฉันลืมไป แกเคยมีแฟนตอนอยู่อนุบาล2 ฉันจำได้ๆ 555” แพรวาหัวเราะกลับไปกับอดีตอันน่ารักของคชา
“เออ งั้นก็เชิญแกร้องไห้ต่อไปเถอะ ฉันมีความสุขกับชีวิตแบบนี้ของฉัน”คชาพูดขึ้นมาอย่างงอนๆ
“ชิส์ ตามใจแกอยากจะขึ้นคานก็ตามใจ ถ้าฉันไม่เป็นเพื่อนกับแกฉันต้องคิดว่าแกตายด้านไปแล้วนะเนี่ย 55”
“เออๆ พวกแกเลิกทะเลาะกันได้แล้ว คนมองกันใหญ่แล้วหัดดูซะบ้าง”
หลินที่เห็นสงครามย่อยๆที่เกิดขึ้นอยู่บ่อยครั้งของเพื่อนรักทั้งสอง ก็ได้แต่พูดออกไปพร้อมกับส่ายหัวเบาๆ
ไอ้คนหนึ่งก็ชีวิตขาดความรักไม่ได้
ส่วนอีกคนหนึ่ง ไม่รู้จักแม้กระทั่งความรักคืออะไร จนคิดว่ามันคงจะตายด้านไปแล้วอย่างที่แพรวาพูดจริงๆ
“พวกแกทุกคน ...จำคำ คชา คนนี้ไว้เลยนะ ฉันจะใช้ชีวิตโสดของฉันแบบนี้ตลอดชีวิต” คชาลุกขึ้นยืนพูดอย่างมั่นใจ ว่าเขาจะต้องทำได้ในเมื่อเขาก็อยู่คนเดียวมาตั้ง 20 ปีแล้ว และก็ไม่เห็นว่าจะมีอะไรไม่ดี ก็แค่เหงาบ้างเป็นบางเวลา เบื่อบ้างที่ต้องอยู่คนเดียว แต่เขาก็ทนได้
“จ้า แม่คนมั่นใจกับชีวิต แล้วฉันจะคอยดู อย่าให้เห็นว่ามานั่งร้องไห้ฟูมฟายคิดถึงใครนะ” ต้นพูดขึ้น เขามั่นใจว่าเพื่อนรักคนนี้ไม่มีทางทำอย่างที่พูดได้แน่นอน เชื่อหัวต้นคนนี้เถอะ
“เออ ทำให้ได้อย่างที่พูดแล้วกันนะชา” หลินที่นั่งเงียบมอยู่นานพูดขึ้นอย่างปลงๆ
“เออ พวกแกจำไว้ แล้วคอยดูได้เลย ไม่มีทางที่คชาคนนี้จะมีใครแล้วมานั่งร้องไห้เสียใจ ไม่มีทาง” คชาพูดขึ้นอย่างมั่นใจอีกครั้ง
“แล้วพวกแกก็จะไม่มีวันเห็นฉันในสภาพหลงรักใครแบบนั้นแน่นอน”
“หึหึ มั่นใจจังนะ จะอยู่คนเดียวให้ได้หรอเด็กน้อย ฉันจะทำให้เธอผิดคำพูดที่พูดไว้เอง” เสียงเอ่ยของชายบางคนที่นั่งโต๊ะไม่ไกลจากกลุ่มของคชามากนักและสังเกต (แอบฟัง?)มานานแล้วพูดขึ้นพร้อมยกยิ้มที่มุมปากเบาๆ
ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรที่ทำให้เขาคนนี้ตั้งใจฟังกลุ่มร่างเล็กที่กำลังพูดคุยกัน ทั้งที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน แต่มันเหมือนแรงดึงดูดบางอย่างที่ทำให้เขาหันไปฟังอย่างตั้งใจ
“อะไรของมึงว่ะเต๋า” เฟรมนี่นั่งอยู่ข้างๆเต๋าถามขึ้นอย่างสงสัย อยู่ดีๆเพื่อนของเขาก็บ่นงึมๆขึ้นมาแล้วยิ้ม สงสัยอากาศร้อนมันจะบ้าแน่ๆ
“เออน่ะเฟรม มึงเงียบไป กูแค่กำลังหาอะไรสนุกๆทำ แล้วกูก็เจอแล้วซะด้วยสิ” เต๋าตอบไปยิ้มไปโดยที่ยังมองคชาไม่วางตา จะว่าไปก็ไม่น่าเชื่อนะว่าคนที่น่ารักอย่างคชาจะไม่เคยมีแฟน เต๋าคิดอย่างสงสัย
“เรื่องอะไรของมึงว่ะสนุกๆ บอกมั่งดิๆ อยากมีบ้าง”
“มึงก็คอยดูต่อไปล่ะกัน หึหึ รับรองสนุกแน่”
“เออๆ แล้วกูจะคอยดู” เฟรมตอบกลับไปอย่างไม่สนใจอะไรมากนัก ส่วนเต๋ายังไม่ละสายตาจากคชาเลยแม้แต่น้อย พรางคิดถึงวิธีแกล้งร่างเล็กนั่นด้วย น่ารักแบบนี้ขอแกล้งหน่อยล่ะกันนะ
To be continue
........................................................................
From Writer
เย่ๆ ! ฟิคเรื่องต่อไปคลอดออกมาแล้ว แต่ไทม่รู้จะสนุกรึป่าว?? มันเป็นการแต่งฟิคช่วงที่ว่างเพราะมหาวิทยาลัยยังไม่เปิดซักที มีแววว่าจะเลื่อนอีกแล้ว T^T น้ำก็ท่วมหอพักต้งอพยพกลับมาตั้งหลักที่้บานเกิด อินเตอร์เนตก็ไม่มีให้เล่น เศร้าใจ ปล1. สำหรับฟิคเรื่องนี้ขอแต่งแบบแนวใสๆบ้างเพราะดราม่าไปเรื่องหนึ่งแล้วกลัวทุกคนเบื่อ เลยลองเปลี่ยนแนวดูบ้าง ชอบไม่ชอบก็Commentบอกกันบ้างนะครับ ไม่ชอบตรงไหนอยากให้แก้ตรงไหน เดี๋ยวจัดให้ 555 ปล2.. ส่วนการอัพฟิคเรื่องนี้ ต้องดูตามสถานการณ์ของไรเตอร์นะเพราว่าที่บ้านไม่มีเนตเล่น นี่ขอพ่อมาทำงานด้วย เลยได้มาอัพ 555 ช่วยติดตามกันด้วยนะ พยายามจะมาอัพบ่อยๆคร้าบบ
ขอบคุณทุกคนที่ติดตาม (มีหรือป่าว??)
ฺัBy...Tamz.Trd